Śmiertelna Ebola znów atakuje - Część 1

Śmiertelna Ebola znów atakuje - Część 1

W dniu 8 maja 2018 roku minister zdrowia Demokratycznej Republiki Konga (DRC, ang. Democratic Republic of Congo) oficjalnie potwierdził wybuch kolejnej epidemii gorączki Ebola EVD (ang. Ebola Viral Disease) (Ryc. 1). Jest to dziewiąta epidemia choroby, która wystąpiła w tym kraju w ciągu czterech ostatnich dekad. Pierwsze zachorowania na Ebolę potwierdzono 3 maja. Od tego momentu całkowita liczba osób, u których wysunięto podejrzenie zakażenia lub ostatecznie potwierdzono zachorowanie wynosi 44. Wg danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO, ang. World Health Organisation) z dnia 16 maja br. w grupie osób chorujących zanotowano 19 zgonów co wskazuje, że śmiertelność w tej fazie epidemii jest wysoka i wynosi 43%.

  Ze względu na charakter rozprzestrzeniania się choroby aktualnie trudno ocenić zasięg geograficzny epidemii oraz liczbę osób, które znajdują się w grupie bezpośredniego ryzyka zachorowania. WHO ocenia poziom narażenia w skali kraju jako wysoki i zdecydowanie odradza podróże do DRC.

Pierwsze zachorowania na EVD.

Wystąpiły w Demokratycznej Republice Konga w 1976 roku, a nazwa choroby pochodzi od rzeki Ebola. Mieściło się tam główne ognisko epidemii. W tym samym czasie masowe zachorowania na gorączkę Ebola rozprzestrzeniały się także w Sudanie Południowym. Łącznie, podczas pierwszej epidemii Eboli w Sudanie Południowym i DRC, na EVD zachorowały 602 osoby, wśród których 431 zmarły. Od tego czasu na świecie zanotowano 35 epidemii tej śmiertelnej choroby. Wirus najczęściej dotykał ludność Demokratycznej Republiki Konga, Ugandy, Republiki Konga i Gabonu.

Największa epidemia gorączki Ebola, która pochłonęła więcej ofiar śmiertelnych niż wszystkie poprzednie epidemie razem wystąpiła w Sierra Leone, Liberii i Gwinei w latach 2014 – 2016. Światowa Organizacja Zdrowia szacuje (uwzględniając przypadki podejrzane i prawdopodobne), że w czasie trwania epidemii w Afryce Zachodniej, liczba osób zakażonych wyniosła 28 610, a tych które zmarły 11 308. W związku z masową migracją ludzi na świecie epidemia EVD z 2014 roku przekroczyła granice Afryki i choroba została zawleczona do Europy i Ameryki Północnej. W latach 2014 – 2015 gorączkę Ebola rozpoznano u 3 pacjentów w Europie. Jednego we Włoszech, jednego w Hiszpanii i kolejnego w Wielkiej Brytanii oraz u 4 pacjentów w USA. Wszystkie te osoby zostały zakażone podczas pobytu w Sierra Leone, Liberii lub Gwinei.

Podstawowe sposoby walki z chorobą.

Podstawowym sposobem walki z epidemią Eboli jest wczesne rozpoznanie choroby u pacjentów oraz izolacja zakażonych celem ograniczenia transmisji zakażenia w otoczeniu. Kluczowe znaczenie ma także jak najszybsze wykrywanie osób, które miały kontakt z chorymi i monitorowanie stanu ich zdrowia przez 21 dni. Brak objawów w tym czasie całkowicie wyklucza zakażenie. Personel medyczny zajmujący się opieką nad pacjentami z EVD powinien stosować wyjątkowe środki ostrożności w postaci tzw. PPE (ang. personal protective equipment) (Ryc. 2). Składają się na nie: podwójne rękawiczki ochronne, podwójne obuwie, kombinezon, hełm, maska na twarz i okulary ochronne oraz sprzęt do wentylacji powietrza (respiratory PAPR lub N95). Kolejność zakładania poszczególnych elementów PPE jest ściśle określona, a zgodność procedury z wytycznymi kontroluje przeszkolony trener. Nadzorujący upewnia się czy odzież ochronna szczelnie zakrywa ciało, głowę i włosy osoby, która założyła PPE, gdyż jest to podstawowym gwarantem bezpieczeństwa.

Część 2 

Część 3